Φραντς

ήχος Ο λαιμός του ήταν άκαμπτος· το καταλάβαινες με την πρώτη ματιά·αδυνατούσε να στραφεί αριστερά-δεξιά. Και οι ώμοι του σφιγμένοι κι ελαφρά ανασηκωμένοι ολοκλήρωναν την εντύπωση ενός κορμιού κλειδωμένου. Τα μάτια του όμως έσφυζαν από ζωή. Πετάριζαν στις κόχες τους σαν παγιδευμένα πουλιά σε στενό κλουβί·παρατηρούσαν, έψαχναν, αναζητούσαν, με διεισδυτικότητα και ευγένεια. Όταν συναντούσαν μάτια... Continue Reading →

του χαμένου αδελφού

Ανασηκώθηκε στις μύτες των ποδιών του τόσο, που νόμιζες τεντώθηκε/ νεράντζι για να φτάσει/ Αλλά γυμνά ήταν τα κλαδιά,τα φύλλα μαδημένα/ μόνο είχαν τις άκρες άγριες μ'αγκάθια καμωμένες/ κι ήταν πολλές κι ασάλευτες, σκοτεινιασμένες, κρύες/ Κι αυτός ούτε που άκουσε το τρίξιμο σα σκύψαν/ Πλεξούδες χαμηλώσανε, δίχτυα ξυλοφτιαγμένα/ που μπλέξανε κι αρπάξανε τις άκρες των... Continue Reading →

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑