Ποίμα (γουόρκ ιν πρόγκρες)

Το κορίτσι με το φιόγκο/κατηφόρισε τον λόγγο/και συνάντησε ένα ελάφι/πού 'τρωγε σομόν πιλάφι/ Ήταν λέει συνταγή/με κανέλλα σαντιγύ/πού'φτιάχνε όλη την ημέρα/η καλή του η μητέρα/ Την προσκάλεσε να φάει/μα αρνήθηκε να πάει/γιατί είπε ένα πουλάκι/ πως του λείπει τ'αλατάκι/ Κι έτσι πήγε για καφέ, μπισκοτάκι, ναργιλέ/μ'έναν φίλο όλο μπλε/γιατί έβαφε το σπίτι/συντροφιά μ'ένα σπουργίτι/πού'ταν λίγο... Continue Reading →

το π

Σήμερα το πρωΐ έπεσα από το παρελθόν. Γλύστρησα και έπεσα, κάνοντας γδούπο γερό. Δεν το κατάλαβα πώς και τι, άπλωσα το πόδι να πατήσω στη σκάλα και τσουπ! βρέθηκα στο κενό. Δεν μου έχει ξανασυμβεί. Είμαι πάντα πολύ προσεκτικός όταν ανεβαίνω στο παρελθόν και σημειωτέον, το κάνω πολλά χρόνια- -είτε για να κατεβάσω πράγματα στο... Continue Reading →

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑