Βόμβος

Όλη νύχτα ακούω βουή κυμάτων που σφαδάζουν και λυσσομανάνε αφρό πάνω στα βράχια, κι ανάμεσά τους ακούγεται ο Βόμβος- -μηχανής βαποριού, μια να σβήνει μια να δυναμώνει και είναι σαν να το βλέπω μια να ισορροπεί στις κορφές των κυμάτων και μια να χάνεται στις κοιλάδες τους. Μα τούτος ο Βόμβος δεν ξεμακραίνει. Τον ακούω... Continue Reading →

Τα Ουρί

Είναι το φυσικό να σε παίρνει ο ύπνος κάτω από τη συκιά στο γεφύρι το χτισμένο πάνω στο πέλαγος- εκεί που φυσάει το βοριαδάκι από τη μια και η κατεβασιά της ρεματιάς από την άλλη. Και είναι φυσικό που σ' αυτό το αποκοίμισμά σου, τα σύκα τα ορθάνοιχτα, παντού πεσμένα γύρω, γεμίζουν μέλια και μυρωδιές... Continue Reading →

Το «usb»

Μέσα στο σούρουπο, το χέρι μου έσκυψε και ψαχούλεψε ανάμεσα στις πεσμένες πευκοβελόνες αναζητώντας το αντικείμενο που δευτερόλεπτα πριν το μάτι μου είχε διακρίνει-έκπληκτο- να φωσφορίζει. Στιγμιαία πίστεψα, άγνωστο γιατί, πως είναι ένα σπασμένο usb. Καμμία λογική φυσικά, φωσφορίζουν τα usb; (Μάλλον η απλοποιητική μου σκέψη βάφτισε με αυτόν τον όρο ακαριαία και συλλήβδην ο,τιδήποτε... Continue Reading →

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑