Ο πατέρας*

Ο πατέρας έφυγε. Θέλω να πω: είναι στην πρώτη γραμμή. Στέκεται και περιμένει. Ή μάλλον δεν κάθεται ποτέ. Όλο νέες εισαγωγές στο νοσοκομείο κι εκείνος πρέπει ν' αποφασίσει. Ήρεμα, ψύχραιμα. Να μην πανικοβάλλεται μες στον πανικό.Όταν γυρίσει στο σπίτι, όχι πολλές αγκαλιές.Πώς είναι ένας ήρωας ο πατέρας όταν όλοι τον αποφεύγουν; Δεν τον πλησιάζουν.Κι ο... Continue Reading →

Μέσα/Έξω*

Όταν μου στέρησαν το Έξω και μου απέμεινε το Μέσα βρέθηκα σε ένα κτήμα τη στιγμή που όλα άνθιζαν. Λίγο από ενοχή, λίγο από ενθουσιασμό και λίγο από αγάπη θέλησα κάθε μέρα να μοιραστώ αυτό που έβλεπα. Ένας μαγικός παλιός macro φακός του κ.Τζώρτζη, ένα τασάκι που έσπασε και έγινε βάση για τα φωτάκια, φέτες από... Continue Reading →

Roma città aperta *

I hope you don't have to experience extreme measures like this.. There is a general confusion…panic.. anxiety.. We have almost 500 hundred deads. A lot of people won't leave the country and this is good for the whole Europe although the situation in France and Germany is getting worse. And we have no war. But... Continue Reading →

Η αφήγηση*

στο βάθος ακούγεται η τηλεόραση. ...αλλά εγώ, να μου το πούνε, θα τό'χω υπόψη μου, όσο μπορώ, όσο μπορώ, θα ελέγχω, όσο μπορώ. γελάει ο Ν. λέει, "κοίταξε να σου πω" μου λέει, "ξεχνάς, βέβαια, ξεχνάς τι να κάνουμε, δεν πειράζει, αυτό δεν είναι σπουδαίο." βήχει ...αλλά εγώ τα πάρα πάνω σκέφτομαι, τα περισσότερα δηλαδή,... Continue Reading →

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑